Jak mierzyć głębokość bieżnika i rozpoznać nierówne zużycie

Pomiar w więcej niż jednym miejscu

Ustaw samochód na równym podłożu i zabezpiecz go przed przetoczeniem. Miernik wsuń w główny rowek bieżnika, prostopadle do jego dna, z dala od wypukłego wskaźnika zużycia. Zapisz wyniki przy wewnętrznym barku, w środku i przy barku zewnętrznym, a następnie powtórz je w kilku punktach obwodu. Najmniejszy prawidłowo wykonany odczyt jest ważniejszy niż najwyższa liczba wybrana z jednego miejsca.

Polskie warunki techniczne odnoszą granicę do wskaźników zużycia, a gdy ich nie ma - do co najmniej 1,6 mm. Jest to próg prawny, nie obietnica jednakowych właściwości przez cały okres eksploatacji. Na mokrej drodze zdolność rowków do odprowadzania wody zmienia się wraz ze zużyciem, dlatego przed sezonem i długą podróżą warto ocenić także rzeczywiste warunki jazdy, konstrukcję opony oraz zalecenia producenta.

Wzór zużycia mówi o samochodzie

Mocniej starte oba barki mogą towarzyszyć jeździe ze zbyt niskim ciśnieniem, a środek - zbyt wysokiemu, lecz sam wygląd nie wystarcza do diagnozy. Zużycie tylko po jednej stronie może wskazywać na geometrię, luzy albo uszkodzenie zawieszenia. Ząbkowanie klocków bywa związane z amortyzacją lub wyważeniem. Najpierw sprawdza się ciśnienie i stan mechaniczny, a dopiero potem usuwa skutek wymianą opon.

Nie używaj monety jako jedynego narzędzia i nie mierz na wystającym TWI. Jeżeli widzisz kord, pęknięcie, wybrzuszenie, przecięcie boku lub miejscowe starcie, głębokość bieżnika przestaje być głównym kryterium. Umów kontrolę w warsztacie , a przy wyborze następnego kompletu porównaj produkty w swoim rozmiarze .