Aquaplaning: jak zmniejszyć ryzyko i odzyskać kontrolę

Co dzieje się między bieżnikiem a drogą

Podczas jazdy po wodzie rowki muszą odprowadzić ją spod powierzchni styku. Gdy ilość wody i prędkość przekroczą zdolność układu do jej usuwania, tworzy się klin oddzielający oponę od nawierzchni. Kierowca traci część lub całość możliwości skręcania, hamowania i przyspieszania. Nie istnieje jedna bezpieczna prędkość dla każdej kałuży, bo znaczenie mają jej głębokość, stan drogi, bieżnik, ciśnienie, obciążenie i konstrukcja opony.

Przed deszczem sprawdź ciśnienie i zużycie wszystkich czterech kół. Zwolnij jeszcze zanim wjedziesz w stojącą wodę, zwiększ odstęp i obserwuj koleiny, w których gromadzi się najwięcej wody. Tempomat utrudnia delikatne dostosowanie napędu do nagłej zmiany przyczepności, dlatego w intensywnym opadzie lepiej sterować prędkością samodzielnie.

Spokojna reakcja zamiast gwałtownych ruchów

Jeżeli kierownica nagle staje się lekka, obroty rosną bez przyspieszenia albo samochód przestaje reagować, nie wykonuj ostrego skrętu i nie wciskaj gwałtownie hamulca. Zdejmij płynnie nogę z gazu, trzymaj zamierzony kierunek i pozwól oponom odzyskać kontakt. W samochodzie z odpowiednimi systemami bezpieczeństwa nadal najważniejsze jest niewprowadzanie kolejnych gwałtownych poleceń.

Po zdarzeniu obejrzyj koła, szczególnie jeśli woda kryła dziurę lub krawędź. Drgania i ściąganie mogą oznaczać uszkodzenie obręczy, opony albo geometrii. Przed kolejną trasą porównaj głębokość bieżnika i klasę mokrej przyczepności w wewnętrznym poradniku o etykiecie , a w razie objawów zleć kontrolę warsztatową .